Saadet

Tabletop kukla tekniğiyle sahnelenen “Saadet”, bir kadının farklı yaş dönemlerindeki olayları anlatıyor dolayısıyla biz Saadet’in yaşam öyküsüne tanıklık ediyoruz. Kuklaların büyülü gerçekliği, Saadet’in hayatına hem içeriden hem de dışarıdan bakma imkânı sunuyor.
Bir kadının sıradan gibi görünen günlerinin ardında geçmişinden izler, yarım kalmış arzular ve suskunluklar vardır. Balkonunda rüzgârla savrulan bir çöp poşeti, toz tutmuş bir çerçeve, örümcek ağları ve de televizyonun hiç bitmeyen paraziti… Hepsi, bireysel hafızanın gölgelerinde ve unutulmaya yüz tutmuş toplumsal hafızamıza işaret ediyor. “Saadet” izleyiciyi, hem sahnedeki kuklaların gözünden kendilerine bakmaya hem de alışkanlıklar aracılığıyla anılarında köprüler kurmaya davet ediyor.